23.19 น. ห้องพักครู ม.ราชภัฏบุรีรัมย์

หนที่สามแล้วที่มาบุรีรัมย์
ถึงแม้ที่นี่ไม่มีแหล่งท่องเที่ยวอะไรที่น่าสนใจเป็นพิเศษ
แต่ที่นี่ก็มีโบราณสถานที่ขึ้นชื่อ คือ ปราสาทหินพนมรุ้ง ปราสาทเมืองต่ำ

ที่แห่งนี้ฉันยังมีมิตรภาพดีๆ ที่คอยอยู่ที่นี่ มีเพื่อนดีๆ ที่คอยเปิดบ้านต้อนรับ
หลายวันมาแล้วกับการอยู่บ้านคนเดียวที่จมจ่อมอยู่กับความเหงา
มันไม่ได้ทำให้หัวใจมีชีวิตชีวาสำหรับคนไม่หยุดนิ่งอย่างฉัน
พี่ระจันบอกว่า การอยู่นิ่งๆ เป็นสิ่งที่ดีที่สุด
หรืออาจจะเป็นเพราะว่าฉันไม่ชอบหยุดนิ่งและรักสนุกกับการเดินทาง การอยู่กับที่จึงเป็นเรื่องน่าเบื่อ

เลยตัดสินใจแบบลังเล 50 : 50 ว่าจะออกเดินทางดีไหมหรือจะลองอยู่นิ่งๆ ให้ชิน
เพราะรู้ในสิ่งที่ฉันเป็น คืนนั้นเลยแพคกระเป๋าออกเดินทางในตอนสายของวันนี้

ที่หมอชิต ความวุ่นวายในการเรียกลูกค้าให้ซื้อตั๋วยังมีจนฉันรู้สึกรำคาญใจเป็นอย่างยิ่ง
ตัดสินใจซื้อตั๋วของกิจการทัวร์จะได้ไม่ต้องเจอคันอื่นมาเรียกให้รำคาญหู ได้ขึ้นรถตอนเที่ยงตรงในวันนี้อากาศไม่ร้อน
โชคดีที่อากาศเป็นใจ. . .

การเดินทางเพียงลำพังของฉันหนนี้เป็นเพียงครั้งที่สองในชีวิต
ในขณะที่ฉันรักการเดินทางก็จริง แต่หนทางที่ไปมักมีคนรักหรือเพื่อนไปด้วยเสมอ
ครั้งนี้กับการเดินทางก็ยังทำให้ฉันรู้สึกกล้าๆ กลัวๆ จนเพื่อนบอกว่า ฉันเป็นบ้านนอกเข้ากรุง เอิ๊กๆ

การเดินทางคนเดียวสำหรับผู้หญิงแล้ว ทำให้เราต้องระมัดระวังตัวมากขึ้น อย่างเช่น ตอนไปขึ้นรถที่หมอชิตก็เจอชายแปลกหน้าเดินมาทัก ไม่ต้องไปคุยกับเขา ไม่ต้องไปสบตา ให้เดินหนีไปเลย ไม่ต้องไปยุ่งกับมัน เวลาอยู่คนเดียวก็ไม่ต้องทำท่าเด๋อด๋าๆ คิขุโนเนะ ต้องมั่นใจในตัวเอง

บนรถทัวร์ โชคดีที่คนนั่งข้างๆ เป็นผู้หญิง อายุคงราวๆ 30 ปลายๆ ตัวผอมเล็ก ใส่เสื้อสีม่วงเข้ม ผมบ๊อบมีหน้าม้า กอดกระเป๋าเอกสารสีดำไว้อยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะนั่งหรือเดินไปเข้าห้องน้ำ ฉันก็นึกสนุกเอาเล่นๆ ว่าในกระเป๋ษใบนั้นอาจจะมียาบ้า แล้วหล่อนนำไปส่งที่ไหนสักแห่ง เอิ๊กๆ . . .

หกชั่วโมงกว่ากับการเดินทาง แวะพักครึ่งทางในเวลาครึ่งชั่วโมงที่ขนส่งโคราช ถึงโคราชแล้วนึกถึงใครบางคน พรุ่งนี้คงได้เจอกัน มาถึงบุรีรัมย์ตอนหกโมงครึ่ง พระอาทิตย์หลบทางพอดี นางมารอรับอยู่แล้วพร้อมกับเสียงบ่นว่ารอนานมาก นึกว่าฉันจะหายไประหว่างทาง ไม่ได้เจอมานาน นางเปลี่ยนไปกับทรงผมใหม่ที่ตัดผมสั้น ถามว่าทำไมตัดผม นางบอกไม่มีอะไร แค่มันร้อน อืม..เพิ่งสังเกตเห็นจริงๆ ว่าผมนางหยักศก

นางพาไปซื้อกับข้าวที่จะทำกินกันเย็นนี้ที่ไนท์บาร์ซ่าหรือตลาดสดดีๆ นี่เอง ซื้อปลาทูตัวอ้วนไปสองเข่งไว้ทำปลาทูทอด ซื้อแป้งโกกิไปทำผักชุบแป้งทอด ซื้อไก่ทอดอีก 1 ชิ้น กลับบ้านทำไข่เจียวอีก 3 ฟอง สรุปว่า มื้อเย็นมื้อแรกที่บุรีรัมย์กินข้าวกับของทอด เอิ๊กๆ

ทานข้าวเย็นเสร็จแล้ว นางพาไปนั่งรถเล่นดูความมืดของรอบเมืองบุรีรัมย์ สวนสาธารณะยามค่ำยังเป็นที่เดินเล่นของหนุ่มสาว ฝนพรำที่ตกลงบนต้นไม้ใบหญ้า ได้กลิ่นชื่นๆ ของต้นไม้ อากาศเย็นชื้นกำลังดี ไม่ร้อนอบอ้าวเหมือนฝนที่ตกกระทบคอนกรีต

คืนของวันนี้จบลงที่หอพักครูหลังเล็กๆ ที่ ม.ราชภัฎบุรีรัมย์กับเสียงฝนตกเปาะแปะๆ กับเสียงต้นไม้ กับเสียงตุ๊กแก กับบ้านที่ไม่ใช้พัดลมสักเครื่อง แต่เย็นสบาย. . .