“...ถ้าบินได้ดั่งนกแล้วมองดูเขาสกที่อยู่เบื้องล่าง อาจเผลอนึกไปได้ว่า นี่คือกุ้ยหลินเมืองไทย ที่ไม่ต้องบินไปดูไกลถึงเมืองจีน” นี่คือข้อความตอนหนึ่งจากหนังสือ Unseen in Thailand เล่มที่ 1 ที่พูดถึงความสวยงามของ “กุ้ยหลินเมืองไทย” หรือยอดเขาหินปูนสูงต่ำ

ทำไมต้องเปรียบเป็นดั่ง "กุ้ยหลิน" หากเป็นเพราะทัศนียภาพและลักษณะภูมิประเทศที่มีภูเขาล้อมรอบพื้นน้ำไปคล้ายคลึงกันกับกุ้ยหลินที่เมืองจีนนั่นเอง นั่นก็ทำให้คนไทยเราไม่จำเป็นต้องเดินทางไปต่างแดนไกลหากแต่มีของดีอยู่กับมือ

ฉันล่องเรือนั่งชมทัศนียภาพข้างทาง สองฝั่งรอบแอ่งน้ำเห็นยอดเขาสูงทะมึนนับร้อยยอดและปกคลุมด้วยหมอกขาว ดูมีเสน่ห์สวยงามไปอีกแบบ คนขับเรือพาเราแล่นผ่านคุ้งน้ำไปเรื่อยๆ อย่างช้าๆ ไม่รีบร้อน ยอดเขาสูงตระหง่านและมีมิติสลับซับซ้อนก็เริ่มผ่านเข้าสู่สายตา

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในตอนนั้น นอกจากความตื่นตาตื่นใจกับความสงบสวยงามของยอดเขาต่างๆ แล้ว ก็มีความรู้สึกว่า ตัวเรานั้นตัวเล็กแค่นิดเดียว เมื่อเทียบกับธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ที่เห็นตรงหน้าแล้ว เราก็เป็นแค่ส่วนเล็กๆ ส่วนหนึ่งในโลกใบนี้เท่านั้นเอง และยอดเขานับร้อยที่ผ่านสายตาไปนั้น เมื่อคิดว่าตรงนี้ มุมนี้สวยที่สุดแล้ว แต่เมื่อเรือแล่นผ่านไป เจอเขายอดใหม่ ก็จะรู้สึกว่าตรงนี้สวยมากกว่าเดิมทุกๆ ครั้งไป